เพื่อนที่ฉันอยู่ด้วยแล้วมีความสุขที่สุดหน้าตาของเค้าเป็นแบบนี้
เพื่อนตัวนี้ฉันเรียกว่า สิงโต หรือราชสีห์ตัวน้อยของฉัน ถึงแม้ตอนนี้สิงโตจะเป็นหนุ่มน้อยที่กำลังเติบโตอายุย่างเข้า 5ปีแล้วแต่ด้วยหน้าตาก็ยังดูเด็กกว่าปั๊กรุ่นเดียวกันอยู่บ้าง (หรือเราคิดไปเอง) อาจเป็นเพราะว่าฉันเห็นสิงโตมาตั้งแต่เค้าอายุได้เดือนกว่าๆ ด้วยแหละ
เมื่อ 4ปีก่อนฉันได้เดินผ่านหน้าร้านขายสุนัขหลายร้าน แต่ก็ไม่ได้มีสนัขตัวไหนที่เข้าตาฉันเลยสักตัว ฉันได้แต่ยิ้ม มอง แล้วเดินผ่านไปไม่มีตัวไหนที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าเค้าอยากอยู่กับฉันอยากฝากชีวิตไว้กับฉันและเราจะเป็นเพื่อนแท้ของกันและกันได้ แล้วฉันก็หยุดเดินมีสุนัขตัวหนึ่งนั่งหันหลังออกหน้าร้าน แล้วแหงนคอขึ้นมามองฉันแต่ก็ยังหันหลังให้ฉันอยู่นะ แววตาคู่นั้นมองฉันอย่างไว้ใจ และอยากฝากชีวิตไว้กับฉันเพียงคนเดียว แล้วฉันก็ได้ตัดสินใจรับเค้ามาอยู่กับฉันโดยไม่ได้ถามประวัติอะไรกับคนขายเลย ฉันได้ยินคนขายพูดอยู่เหมือนกันแต่หูฉันไม่ได้สนใจฟังเลยด้วยซ้ำ นาทีนั้นฉันอยากให้สุนัขตัวนั้นได้นอน พักผ่อน และมีที่นอนนุ่มๆ กับอาหารเม็ดที่ดีทีสุดที่ถูกปากเค้าด้วยให้เค้าได้รับรู้ว่าเค้ากำลังจะมีบ้านใหม่ที่อบอุ่นและปลอดภัยตอนนั้นฉันคิดอย่างนั้นเลยจริงๆ
ตอนนี้สิงโต โตแล้ว เสียดายรูปที่ฉันเคยได้ถ่ายไว้ตอนที่รับสิงโตมาอยู่ด้วยใหม่ๆ ตอนที่สิงโตเด็กๆ ยังเดินบนพื้นกระเบื้องยังลื่นอยู่เลย เค้าเล็กมาก และใส่เสื้อเท่ห์ เยอะเยอะ ได้หายไปนานแล้ว
ตอนนี้ก็เหลือแต่รูปภาพของสิงโต ตอน 4ขวบกว่าๆ เท่านั้นเอง
เป็นไงสิงโตดูน่ารักไหม แต่ขอบอกนะว่า ตัวจริงหยิ่งด้วยล่ะ จะเป็นมิตรและมองเราดีกว่านี้ถ้าบอกว่าจะพาไปเที่ยวข้างนอก หรือไปขับรถเล่นก็ได้ สิงโตจะชอบมากเลยทีเดียว
นี่คือ ไข่หวาน สุนัขของครอบครัวเราที่เคยเลี้ยงดูสิงโต เมื่อสิงโตได้ 3เดือนเป็นสุนัขที่ตอนนี้เหมือนแกะมากๆ และหน้าตาดุที่เดียวแต่มีนิสัยใจดี และไม่ค่อยยุ่งกับใคร ไม่ชอบให้ใครเอามือจับหัว แต่ฉี่รดใส่ตัวได้ ตลกทีเดียว สุนัขตัวอื่นในบ้านฉี่รด ไข่หวาน เกือบทุกครั้งที่พวกมันเดินผ่านไข่หวานไป เห็นอย่างนี้ไข่หวานมีลูกแล้วตั้ง 7 ตัวนะ และแต่ละตัวก็สวย ตัวใหญ่ ขนมันวาว ทุกตัวเลย
เหมือนหน้าตา ไข่หวาน จะดูไม่เป็นมิตรใช่ไหมล่ะ ใครผ่านมาหน้าบ้านเป็นต้องมอง และไม่กล้าเข้ามาใกล้รั้วหน้าบ้านเลย เพราะหน้าตา และเเววตาดูหน้ากลัวมาก ตาสีเทาอมเหลือง หางตาเชิดๆ ด้วย
เวลาเห่านะ เสียงดัง ทุ้มมาก เสียงใหญ่มากเลยทำให้ใครๆ ก็กลัวไข่หวานกัน
นี่ก็เที่ยงแล้ว เพิ่งอาบน้ำให้สิงโตเสร็จ สิงโตกินข้าวเรียบร้อยแล้ว ก็เลยจับสิงโตมาถ่ายรูปเป็นแบบกับเก้าอี้ฮ่องเต้อยากรู้ว่าสิงโตจะนั่งได้ไหม เพราะเก้าอี้มันลื่นอยู่เหมือนเหมือนกันแต่สิงโตก็นั่งได้พอหันหลังให้สักพักสิงโตก็อยู่ในสภาพนี้
สิงโต ง่วงตั้งแต่อาบน้ำเสร็จแล้ว แต่ก็อยากถ่ายนี่น่ะ ก็อยากมีรูปสิงโตเยอะๆ เพราะว่าเราไม่มีเพื่อนที่เราสนิทได้เท่าสิงโตอีกแล้ว
อันนี้เป็นรูปตอนที่ สิงโต นั่งหลับ มันดูตลกดี ก็เลยซูมดูใกล้ ๆ แล้วรีบกดชัตเตอร์แต่สิงโตก็ยังเคลิ้มหลับต่อไป
เวลาใครมาที่บ้าน เค้าชอบคิดว่า สิงโต เป็นรูปปั้นสุนัข เพราะสิงโตเวลานั่งจะเหมือนรูปปั้นมาก เพราะเค้าดูนิ่ง ไม่รุกริก และนั่งเฉยมาก และก็ชอบนั่งแถวมุมต่างๆ ยิ่งทำให้คนที่มาบ้านคิดว่าเป็นสุนัขรูปปั้นอยู่เรื่อย
นี่แหละสิงโต ตอนที่นั่งนิ่งๆ จะนิ่งแบบนี้ สักพักใหญ่เลย ไม่รู้ว่าหลับในหรือเปล่า
อันนี้สิงโตปีนขึ้นไปนั่งบนโต๊ะโทรศัพท์ ในมุมของบ้านเห็นไหมล่ะว่าใคร ๆ ก็คิดว่า สิงโต เป็นรูปปั้นสุนัขทุกที เห็นสิงโตตัวใหญ่แบบนี้ แต่ก็ดูทะมัดทะแมง นะ วิ่งเร็วเหมือนกัน แต่ปั๊กวิ่งมากก็เหนื่อยมากด้วยแหละหายใจแทบไม่ทันเลย กับจมูกอันสั้นๆ หน้าตาดูเหมือน ET มองกี่ทีฉันก็ยิ้มได้ทุกครั้ง
เห็นไหมล่ะ ว่ามองมุมไหนก็ทำให้ฉันยิ้ม ได้เสมอ และเราก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันทีเดียว
เวลาที่สิงโตนอนหลับฉันก็จะเข้าไปนอนหนุนตัวสิงโต แล้วสิงโตก็จะหันขึ้นมามอง แล้วก็ถอนหายใจรีบดันๆๆ เผื่อให้รู้ว่า อย่ามานอนทับสิ แต่ถ้าฉันนอนสิงโตจะมานอนพิงได้แล้วก็หายใจดังใส่ฉันด้วย
พอฉันพูดว่า "สิงโต ลุกเราไปเที่ยวกัน" เค้าก็รีบลุกจากอาการง่วงก็ลุกขึ้นอย่างรวดเร็วพร้อมกับจะกระโจนลงมาตรงพื้นแต่หน้าตาก็ยังดู ง่วง ๆ อยู่นะ แต่ท่าทางก็ดูปราดเปรียวขึ้นมาเชียว
แล้ววันนั้นคำพูดเล่นๆ ของฉันที่บอกว่าจะพา สิงโต ไปเที่ยว ก็ไม่ได้พาไป สิงโตงอน และไม่มองฉันเลย จนตอนเย็นๆ ก็ต้องพาไปขับรถเล่นจริง ๆ ไม่อยากผิดคำพูดกับสิงโต เพราะเวลาฉันพูดว่าจะพาไปเที่ยวทีไรสิงโตเค้าก็จะรอฉัน ไม่ว่าฉันพูดเล่นพูดจริงเค้าก็จะคอยมองฉันแล้วทำตาว่าเค้ารออยู่นะ แล้วก็จะทำท่าทางกระปรี้ประเปร่าตลอดเวลา ไม่ว่าจะดึกแล้วก็ตาม ฉันสนิทกับสิงโตมากก็เลยเข้าใจว่าสิงโตเค้าจะสื่อสารอะไรกับฉัน และมีเรื่องราวอีกมากมายของ เพื่อนรัก ตัวนี้ของฉันที่ยังบอกเล่าไม่หมด
ไว้คราวหน้าฉันจะมาเขียน มาเล่า เรื่องของเพื่อนสนิทตัวนี้ที่ทำให้ฉันมีความสุขแม้ว่าเราจะนั่งกันอยู่เฉยๆ ก็ตาม
